dil man

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: dil man

Lêker

dil man negerguhêz (lêkera hevedudanî)

1. xeyidîn, sil bûn, dil xelîn, tûre bûn

   Dilê wê ji min maye. (Ew li min xeyidiye. Min dilê wê hiştiye.)

Herwiha

• dil mayîn

Jê

• (Navdêr) dilman
• (Navdêr) dilmayîn
• dilmayî

Têkildar

• dil hêlan

Bide ber

• dil man pê ve
• dil girtin

Etîmolojî

Ji dil +‎ man.

Werger

• Almanî: Beleidigtsein → de m, ^?beleidigt sein → de
• Farisî: دلخور شدن → fa, دل شکستن → fa, ناراحت شدن → fa
• Îngilîzî: get upset → en, be sad → en, be offended → en
• Tirkî: güceniş → tr, gücenme → tr, iğbirar → tr, incinme → tr, inkisar → tr, kırgınlık → tr, kırılma → tr, yaralanma → tr, ^?alınmak → tr, ^?bozulmak → tr, ^?fenasına gitmek → tr, ^?gönlü kalmak → tr, ^?gönüllenmek → tr, ^?yaralanmak → tr, ^?burulmak → tr, ^?içerleyiş → tr