dilşoş

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: dil·şoş

Navdêr

dilşoş m

1. hestdar, pejndar, dilzîz, hestgerm, diltenik
   • Kêfa Seyîdxanî hat û hinekî dilşoş bû, lê tiştek negot. — (Sadiq Ûskan, Gurê Manco, Wardoz, 2024, ISBN 978-605-2003-50-3)
2. hestger, hestyar, dilnerm^{[Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].}

Etîmolojî

Ji dil +‎ şoş.

Werger

• Tirkî: duygulu → tr, hisli → tr, ^?duygusal → tr, ^?gözü sulu → tr