deyûs

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Kurdî[biguherîne]

Navdêr[biguherîne]

deyûs

  1. mêrê ku jina xwe yan jinan difiroşe xelkê
  2. mêrê ku jinazinayê dike û mêr jê haydar e lê namûsa xwe naparêze
  3. (Mecazî) bêexlaq, bêedeb, serşorr, rûreş

Herwiha[biguherîne]

Etîmolojî[biguherîne]

Ji erebî ديوث‎ (deyyûŝ)

[biguherîne]

Werger[biguherîne]

kesê ku jina wî bêwefa ye: