devliken
Bilêvkirin
[biguhêre]- Kîtekirin: dev·li·ken
Rengdêr
[biguhêre]| Pozîtîv | Komparatîv | Sûperlatîv |
|---|---|---|
| devliken | devlikentir | herî devliken (merkezî) tewrî devliken (rojavayî) devlikentirîn (soranîzm) |
devliken
- kesê/a ku ji ber ku bikêf e madê wî/ê xweş e.
mirovekî tim devliken e- Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]
Jê
[biguhêre]- devliken bûn (lêker)
- devliken kirin (lêker)
- devlikenbûn (navdêr)
- devlikenbûyî (rengdêr)
- devlikenkirin (navdêr)
- devlikenkirî (rengdêr)