devbiken

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: dev·bi·ken

Rengdêr

Pozîtîv	devbiken
Komparatîv	devbikentir
Sûperlatîv	herî devbiken (merkezî) tewrî devbiken (rojavayî)

devbiken

1. Kesa/ê ku hertim dikene.

   Hevmane: beşûş

   • 2005, Firat Cewerî, Payiza Dereng, Avesta, di 2014 de hate weşandin, rûpel 24:

     Bêjna min dirêj, porê min reş û direj, ez spehî û her devbiken bûm.

   • 2020, Nihat Gültekin, “80 Saliya Cemîla Casimê Celîl”, li ser kurttarihidergisi.com‎^[1]:

     Her çiqas jiyaneke gelek çetin û dijwar derbas kirîbû jî, dîtina min dît, di jiyanê de jîr, wisa jî zîrek, bi disîplîn û çeleng bû. Devbiken bû. Tinaz, henek û laqirdiyên wê xurt bûn.

   • 2007, J.K, “Kûtê binê tenûrê”, li ser Tîroj‎^[2], hejmar 29, rûpel 20:

     Kûto bi heyecaneke devbiken bersivand […]

   • 2011, Andrei Kourkov, “Serpêhatîyên ukraynî”, bi tercimekirina Baran Nebar, li ser Le Monde diplomatique kurdî‎^[3], hejmar 25, rûpel 16:

     Li vê herêmê bajar bilivûtevgertir û mirov devbikentir in.

Etîmolojî

Ji dev + bi + ken.

Werger

• Îngilîzî: cheerful → en, joyful → en
• Tirkî: beşuş → tr, güler yüzlü → tr, güleç → tr