destnivîs

Kurmancî

Bilêvkirin

• IPA^(kilîd): /dɛstnɘˈviːs/
• Kîtekirin: dest·ni·vîs

Navdêr

destnivîs m

1. Nivîsa ku bi destan hatiye amadekirin.
   • 2002, Mehmed Uzun, Bîra qederê, Weşanên Nefel:

     Di rûpela yekemîn a deftereke biçûk de, bi destnivîseke gelek xweşik û xwar, weha hatiye nivisîn.

Tewandin

Tewandina destnivîs

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	destnivîs	destnivîs
Îzafe	destnivîsa	destnivîsên
Çemandî	destnivîsê	destnivîsan
Nîşandera çem.	wê destnivîsê	wan destnivîsan
Bangkirin	destnivîsê	destnivîsino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	destnivîsek	destnivîsin
Îzafe	destnivîseke	destnivîsine
Çemandî	destnivîsekê	destnivîsinan

Bi alfabeyên din

• kurdî-erebî: دەستنڤیس

Hevmane

• destxet

Etîmolojî

dest + nivîs ji lêkera nivîsîn

Werger

• Almanî: Handschrift → de m
• Farisî: دست خط → fa, دست نویس → fa
• Fînî: käsin kirjoittaminen
• Îngilîzî: manuscript → en, ^?autograph → en
• Tirkî: el yazısı → tr, el yazması → tr