derbiderî

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: der·bi·de·rî

Navdêr

Tewandina derbiderî
Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	derbiderî	derbiderî
Îzafe	derbideriya	derbideriyên
Çemandî	derbideriyê	derbideriyan
Nîşandera çem.	wê derbideriyê	wan derbideriyan
Bangkirin	derbideriyê	derbideriyino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	derbideriyek	derbideriyin
Îzafe	derbideriyeke	derbideriyine
Çemandî	derbideriyekê	derbideriyinan

derbiderî m

1. koçberî, mişextî, penaberî, xerîbî, sirgûn, xurbet, awaretî, biyanistan, dûrwelatî, sergom, diyaspora,
   jiyana li dûrî yan derveyî war yan welatê xwe
   • Li welatê derbederiyê, ez piraniya caran mêjiyê xwe bi pirsên bê bersiv belawela dikim û hercarê, ez hemû jiyana xwe di çîrokeke hem pêkenînyayî û hem xemgîn de dibînim. — (Evdo û çend bêhnikên şadiyê, Fawaz Husên rp:108)

Bi alfabeyên din

• kurdî-erebî: دەربدەری

Herwiha

• derbederî
• derbederîtî
• derbedertî
• derbiderîtî
• derbidertî

Etîmolojî

• Ji derbider +‎ -î ji der + bi + der + -î

Werger

• Farisî: دربه دری → fa, آوارگی → fa
• Îngilîzî: roguery → en, lament → en
• Tirkî: derbederlik → tr, harabatilik → tr, hırpanîlik → tr