delalet

Kurmancî

Bilêvkirin

• IPA^(kilîd): /dɛlɑːˈlɛt/
• Kîtekirin: de·la·let

Navdêr

Tewandina delalet
Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	delalet	delalet
Îzafe	delaleta	delaletên
Çemandî	delaletê	delaletan
Nîşandera çemandî	wê delaletê	wan delaletan
Bangkirin	delaletê	delaletino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	delaletek	delaletin
Îzafe	delaleteke	delaletine
Çemandî	delaletekê	delaletinan

delalet m

1. navbeynkarî, kar di navbera du yan hin kesan de bi cih anîn,
   karê delalan, delalî, delalîtî, delaltî
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]

Etîmolojî

Ji erebî [Peyv?]: delal (2) + -et

Werger

• Tirkî: sapınç → tr, delalet → tr, ^?dalâlet → tr

Tirkî

Navdêr

delalet

1. rêberî, rênîşanî, delalet, navbeynkarî
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]
2. nîşan, rêç
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]