cirîn

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: ci·rîn

Lêker

cirîn negerguhêz (lêkera xwerû)

1. çêbûn, qewimîn

Tewîn

-cir-

Herwiha

• ciriyan

Etîmolojî

  Etîmolojiya vê peyvê nehatiye nivîsîn. Eger tu bi rastî bizanî, kerem bike bişkoka "biguhêre" ya di ser van gotinan re bitikîne û etîmolojiya vê peyvê binivîse. Çavkaniyên ku te ew etîmolojî jê girtiye jî binivîse.

Werger

• Tirkî: cereyan etmek → tr, bağırmak → tr, bağırış çağırış → tr, ^?cereyan et­mek, ^?bağırma → tr

Navdêr

Tewandina cirîn
Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	cirîn	cirîn
Îzafe	cirîna	cirînên
Çemandî	cirînê	cirînan
Nîşandera çemandî	wê cirînê	wan cirînan
Bangkirin	cirînê	cirînino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	cirînek	cirînin
Îzafe	cirîneke	cirînine
Çemandî	cirînekê	cirîninan

cirîn m

1. Maneya vê madeyê hê nehatiye nivîsîn. Heke hûn maneya wê bizanin, kerem bikin binivîsin.

   Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]