canik

 Herwiha binêre: canîk

Kurmancî

Bilêvkirin

• IPA^(kilîd): /d͡ʒɑːˈnɘk/

• Deng (Amed):

  guhdar bikeⓘ

  (file)

• Kîtekirin: ca·nik

Navdêr

canik m

1. yar

   Kî li hêviya canikê maye, bê jin maye.

Tewandin

Tewandina canik

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	canik	canik
Îzafe	canika	canikên
Çemandî	canikê	canikan
Nîşandera çem.	wê canikê	wan canikan
Bangkirin	canikê	canikino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	canikek	canikin
Îzafe	canikeke	canikine
Çemandî	canikekê	canikinan

Etîmolojî

Dara etîmolojiyê

Farisî
جانdeyn.

Kurmancî
can

Proto-hindûewropî
*-kon

Kurmancî
-ik
paşgira biçûkkirinê

Kurmancî
canik

Ji can + -ik (“paşgira biçûkkirinê”).

Werger

• Farisî: معشوقه → fa, یار → fa
• Tirkî: hanım → tr, matmazel → tr, cancağız → tr