cîran

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Kurmancî[biguherîne]

Navdêr[biguherîne]

Zayendên mê û nêr ên binavkirî
Rewş Mê (yj.) Nêr (yj.) Mê û nêr (pj.)
Navkî cîran  cîran  cîran 
Îzafe cîrana  cîranê  cîranên 
Çemandî cîranê  cîranî  cîranan 
Nîşandera çemandî   cîranê    cîranî  wan  cîranan 
Bangkirin cîranê  cîrano  cîranino 
Zayendên mê û nêr ên nebinavkirî
Rewş Mê (yj.) Nêr (yj.) Mê û nêr (pj.)
Navkî cîranek  cîranek  cîranin 
Îzafe cîraneke  cîranekî  cîranine 
Çemandî cîranekê  cîranekî  cîraninan 

cîran

  1. dirawse, cînar, hevsa, hemsa, hevsî, hemsî,
    kesên malên wan nêzî hev,
    kesên li nêzîkî hev dijîn
    • Em û ew cîran in. (Mala me û ya wan nêzî hev e.)
  2. dirawse, cînar, welatên hevsinor, dewletên ku tixûb bi hev re heye

Ji wêjeya klasîk[biguherîne]

Herwiha[biguherîne]

Bi alfabeyên din[biguherîne]

Ji[biguherîne]

ji erebî جيران (cîran) ku forma pirrjimar ya peyva جار (car: cîran) e ku ji lêkera جار (care: li nêzîk bûn) e. "Cînar" jî bi metatezê ji "cîran" peyda bûye. Îdiayên ku dibêjin "cîran/cînar" ji peyva " hatiye bêbingeh in: "Cî" (cih) di kurdî de maneya war/mekan/mesken bide jî, "-ran" yan "-nar" di peyva "cîran/cînar" de ti maneyan nade.

Di kurmancî de dirawsê ya soranî nayê bikaranîn. Di hin ferhengan de mirov hevsî jî dibîne ku li ber همسایه (hemsayê) ya farisî hatiye çêkirin lê di axivîna gel de nehatiye tesbîtkirin.

Bikaranîn[biguherîne]

[biguherîne]

Werger[biguherîne]

Zazakî[biguherîne]

Navdêr[biguherîne]

cîran

  1. cîran (cîran)