biyav

Kurmancî

Bilêvkirin

• IPA^(kilîd): /bɪˈjɑːv/
• Kîtekirin: bi·yav

Navdêr

biyav n

1. biwar, war, rîşe, mijar, babet, pişk

   Ew bi taybetî di biyavê çandeyî de biserketî ne.

2. boşayî, ferax, firax, rê, mecal
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]

Bi alfabeyên din

• kurdî-erebî: بیاڤ

Ji wêjeyê

• Kuştina afretê (jinê) derdek e û divêt bihêt binbirr kirin. Em rojane rûdanên cuda cuda dixwînin. Evca ev mesele meseleka perwerdeyî ye û divêt mamosteyên ayînî rolê xwe tê de bibînin. Divêt her kesek li Kurdistanê hest bi berpirsiyariyê bike û divêt her kesek jî di biyavê xwe de xizmeta miletê xwe bike. — (Mesûd Barzanî li gor Nefel.com, 6/2007)

Jê

• biyavî

Etîmolojî

Ji bûn +‎ -av (wek di tengav, guncav, rûdav da).

Werger

• Erebî: مجال
• Îngilîzî : situation → en, circumstance → en, condition → en, ^?rate → en, (2) space → en, field → en, area → en