bireng

Kurmancî

Rengdêr

Pozîtîv	Komparatîv	Sûperlatîv
bireng	birengtir	herî bireng (merkezî) tewrî bireng (rojavayî) birengtirîn (soranîzm)

bireng

1. rengîn, rengdar, ne bêreng
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]

Etîmolojî

Ji bi- +‎ reng.

Werger

• Almanî: farbenfroh → de, ^?vielfarbig → de
• Erebî: ^?ملون
• Farisî: ^?ملون → fa
• Tirkî: renkli → tr