binçav

Kurmancî

Bilêvkirin

• IPA^(kilîd): /bɪnˈt͡ʃɑːv/
• Kîtekirin: bin·çav

Navdêr

binçav n

1. parçeya rûyî ya ku li jêr çavekê ye
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]

Bide ber

• berçav
• serçav

Binêre herwiha

• bindest

Jê

• (lêker) binçav kirin
• binçav kirin
• binçavker
• (navdêr) binçavkirin
• binçavkirin
• binçavkirî
• (rengdêr) binçavkirî

Etîmolojî

Ji bin- +‎ çav.

Werger

• Farisî: بازداشت → fa, تحت نظر → fa, بسته → fa, حبس → fa
• Tirkî: gözaltı → tr

Rengdêr

binçav

1. kesa/ê yan tişta/ê di bin çavdêriyê de,
   girtî, zindanî, hefsî
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]