bileke

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: bi·le·ke

Rengdêr

Pozîtîv	Komparatîv	Sûperlatîv
bileke	bileketir	herî bileke (merkezî) tewrî bileke (rojavayî) bileketirîn (soranîzm)

bileke

1. lewitî, tewizî, lekeyî, lekedar, lekegirtî, herimî, pîs, qirêjî
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]

Dijmane

• bêleke

Jê

• (Rengdêr) bilekebûyî

Etîmolojî

Ji bi- +‎ leke.

Werger

• Almanî: ^?fleckig → de
• Fînî: tahrainen → fi
• Tirkî: lekeli → tr