bilûrvan

Kurmancî

Bilêvkirin

•  IPA^(kilîd): /bɪluːɾˈvɑːn/
• Kîtekirin: bi‧lûr‧van

Navdêr

bilûrvan cins hewce ye (c=m: mê, c=n: nêr, c=mn: mê û nêr, c=nt: nêtar)

1. kesa/ê ku li bilûrê dide
   • Dema roj diçe ava bilûrvan dev ji lêdana bilûrê berdidin, bilûran davêjin ser milên xwe û radibin. — (Çiyayê Agirî, Yaşar Kemal, Weşanxana Çanda Kurdî)

Herwiha

• bilîlvan
• bilîrvan
• bilûlvan
• bilwîlvan
• bilwîrvan

Etîmolojî

Ji bilûr +‎ -van

Jê

• bilûrvanî
• bilûrvanîtî
• bilûrvantî

Werger

• Erebî: عازف المزمار
• Farisî: نی زن, فلوت زن
• Îngilîzî: piper → en
• Tirkî: kavalcı → tr, kavalcılık