bişens

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: bi·şens

Rengdêr

Pozîtîv	Komparatîv	Sûperlatîv
bişens	bişenstir	herî bişens (merkezî) tewrî bişens (rojavayî) bişenstirîn (soranîzm)

bişens

1. Kesa/ê ku bextê wî xweş e û ji rewşa xwe razî.

   Hevmane: bextiyar, bextewer, şa, şad, dilşa, kamiran, ferxende, şadîman, seîd, mesûd

   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]
2. bisiûd|dilxweş|kêfxweş^{[Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].}

Herwiha

• bişans

Dijmane

• bêşens

Etîmolojî

Ji bi- +‎ şens.

Werger

• Almanî: glücklich → de
• Îngilîzî: fortunate → en, lucky → en
• Tirkî: bahtiyar → tr, mutlu → tr, piyangolu → tr, şanslı → tr, talihli → tr