belûrî

Kurmancî

Bilêvkirin

• IPA^(kilîd): /bɛluːˈɾiː/
• Kîtekirin: be·lû·rî

Navdêr

Tewandina belûrî
Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	belûrî	belûrî
Îzafe	belûriya	belûriyên
Çemandî	belûriyê	belûriyan
Nîşandera çemandî	wê belûriyê	wan belûriyan
Bangkirin	belûriyê	belûriyino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	belûriyek	belûriyin
Îzafe	belûriyeke	belûriyine
Çemandî	belûriyekê	belûriyinan

belûrî m

1. şûşeyî, camî, rewşa belûrbûnê

Jê

• belûrî bûn (lêker)
• belûrîbûn (navdêr)

Etîmolojî

Ji belûr +‎ -î.

Werger

• Farisî: بلوری → fa, کریستالی
• Îngilîzî: ^?crystalliferous → en, ^?crystalline → en, ^?cryptonym → en
• Tirkî: kristal → tr