behecokî

Kurmancî

Bilêvkirin

• IPA^(kilîd): /bɛhɛd͡ʒoːˈkiː/
• Kîtekirin: be·he·co·kî

Navdêr

behecokî m

1. Hebûna tirsê, tinebûna cesaretê.

   Hevmane: newêrekî, bêcesaretî, tirsokî, bizdokî, bêcuretî, bizdonekî, tirsonekî

   Dijmane: cesaret, curet, wêrekî, bistehî

   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]

Tewandin

Tewandina behecokî

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	behecokî	behecokî
Îzafe	behecokiya	behecokiyên
Çemandî	behecokiyê	behecokiyan
Nîşandera çem.	wê behecokiyê	wan behecokiyan
Bangkirin	behecokiyê	behecokiyino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	behecokiyek	behecokiyin
Îzafe	behecokiyeke	behecokiyine
Çemandî	behecokiyekê	behecokiyinan

Formên alternatîv

• be'ecokî
• be'ecokîtî
• be'ecoktî
• be'icokî
• be'icokîtî
• be'icoktî
• beecokî
• beecokîtî
• beecoktî
• behecokîtî
• behecoktî
• behicokî
• behicokîtî
• behicoktî
• beicokî
• beicokîtî
• beicoktî
• biecokî
• biecokîtî
• biecoktî
• bihicokî
• bihicokîtî
• bihicoktî

Têkildar

• behecînerî

Etîmolojî

Ji behecok +‎ -î.

Werger

• Farisî: خشمگین → fa, خشمگین بودن → fa
• Tirkî: kıskançlık → tr, hasetli → tr, sinirli → tr