bac

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Kurdî[biguherîne]

Bilêvkirin[biguherîne]

  • IPA: /bɑːd͡ʒ/
  • Jihevqetandin: bac

Navdêr[biguherîne]

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî bac bac
Ravek baca bacên
Çemandî bacê bacan
Nîşandera çemandî bacê wan bacan
Bangkirin bacê bacino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî bacek bacin
Îzafe baceke bacine
Çemandî bacekê bacinan

bac

  1. malîyat, tar, bêş, bide, xerac, zerîbe, vêrgî, olam,
    pareyên ku her kes li gor rêjeya muçeyê xwe dide dewletê daku dewletxizmetên giştî bi cih bîne
  2. qehr; behecîn.
    • Wadê li min nêrî û dît ko ez jî dixwazim bibim tiştekî, qehr û baca wî ji min hat û li windakirina min digeriya... (HAWAR Cild 2 Hejmar 24-57 (1934-1943), Weşanger: Celadet Alî Bedirxanî Amedekar: Firat Cewerî, Weşanên Nûdem)

Bi alfabeyên din[biguherîne]

Herwiha[biguherîne]

Bikaranîn[biguherîne]

Etîmolojî[biguherîne]

Ji proto-hindûewropî *bʰeh₂g- (belav kirin, parve kirin), hevreha beg, beş, bexş, pexş, pexşan û belkî pişk yên kurdî, baj ya pehlewî, باژ (baj) / باج (bac) / باج (bac) / پاژ, (paj), farisiya kevn 𐎲𐎠𐎪𐎶 (baci-), avestayî bejet (belav kirin), sanskrîtî भजति (√bhec: belav kirin)...

[biguherîne]

Ji wêjeya klasîk[biguherîne]

Cohtê hebeşan bi-terfeti l-'eyn
Anî qederek ji Espehan bac
Sîma ko numa nema li hiş sîm
(Dîwana Melayê Cizirî ~1640, Melayê Cizîrî)

Werger[biguherîne]

Zazakî[biguherîne]

Navdêr[biguherîne]

bac

  1. bac, xeraç, bêj, beş, wac, qehir[1]

Çavkanî[biguherîne]