büzülmek
Lêker
[biguhêre]büzülmek
- kişiyan hev, qermiçîn
- kirmişîn, civitîn, çingizîn, quncifîn, racivîn, çermixîn, qurcifîn, çermîn, kîsîn, quncisîn, quncilîn, nicimîn (çûna ser hev a tiştekî)
- (mecazî) qutifîn (ji bo rewşa ku ji ber serma, tirs û şaşwaziyê peyde dibe)
- soğuktan büzülmüş ― ji ber sermayê quncifiye
- büzülüp oturmak (veya kalmak) ― xwe quncifandin ser hev
- Ankaraya kadar bir köşede büzülüp kaldım ― hetanî Enqereyê min xwe di quncikî de quncifande ser hev