bêl

Kurmancî

Bilêvkirin

• IPA^(kilîd): /ˈbeːl/
• Kîtekirin: bêl

Navdêr

Tewandina bêl
Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	bêl	bêl
Îzafe	bêla	bêlên
Çemandî	bêlê	bêlan
Nîşandera çemandî	wê bêlê	wan bêlan
Bangkirin	bêlê	bêlino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	bêlek	bêlin
Îzafe	bêleke	bêline
Çemandî	bêlekê	bêlinan

bêl m

1. xaniyên dû qatî, avahiyên dû tebeqî
   (bi taybetî yên gundan yên ku ji axê hatine avakirin)
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]

Jê

• bêl bûn (lêker)
• bêl kirin (lêker)
• bêlbûn (navdêr)
• bêlbûyî (rengdêr)
• bêlkirin (navdêr)
• bêlkirî (rengdêr)

Bide ber

• bal
• bil
• bol

Binêre herwiha

• cêl
• dêl
• êl
• fêl
• hêl
• kêl
• pêl
• rêl
• sêl
• şêl
• têl

Etîmolojî

  Etîmolojiya vê peyvê nehatiye nivîsîn. Eger tu bi rastî bizanî, kerem bike bişkoka "biguhêre" ya di ser van gotinan re bitikîne û etîmolojiya vê peyvê binivîse. Çavkaniyên ku te ew etîmolojî jê girtiye jî binivîse.

Werger

• Farisî: فصل → fa
• Îngilîzî: ^?bel → en
• Tirkî: bel → tr, ^?bölüm → tr