bêdîn

Kurmancî

Bilêvkirin

• IPA^(kilîd): /beːˈdiːn/
• Kîtekirin: bê·dîn

Navdêr

bêdîn cins hewce ye (c=m: mê, c=n: nêr, c=mn: mê û nêr, c=nt: nêtar)

1. Kesê baweriya wî tune.
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]
2. Kesê bêwicdan.
   • Îcarê ewê bêdînê gote ferhad ku hey ho tu çi dikî, Şirîn ji destê te çû. — (1857, Mela Mûsayê Hekarî, Amadekar: Hêmin Omer, Durrû’l Mecalîs, sala weşandinê: 2022, r. 100)

Etîmolojî

Ji bê- +‎ dîn.

Werger

• Îngilîzî: ungodly → en, irreligious → en, unscrupulous → en
• Tirkî: dinsiz → tr