bêçaretî

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: bê·ça·re·tî

Navdêr

bêçaretî m

1. neçarî, mecbûrî, bêgavî, bêîmkanî, neçarbûn, tinebûna hel û çareyan

   Xizan ji bêçaretiyê parsekiyê dikin. (Ji ber ku ti çareyên din nînin, ew pare ji xelkê dixwazin.)

2. bêgavbûn^{[Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].}

Tewandin

Tewandina bêçaretî

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	bêçaretî	bêçaretî
Îzafe	bêçaretiya	bêçaretiyên
Çemandî	bêçaretiyê	bêçaretiyan
Nîşandera çem.	wê bêçaretiyê	wan bêçaretiyan
Bangkirin	bêçaretiyê	bêçaretiyino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	bêçaretiyek	bêçaretiyin
Îzafe	bêçaretiyeke	bêçaretiyine
Çemandî	bêçaretiyekê	bêçaretiyinan

Formên alternatîv

• bêçarehî
• bêçareyî

Etîmolojî

Ji bêçare +‎ -tî.

Werger

• Almanî: Armut → de m, Ausweglosigkeit → de m, Mittellosigkeit m, flau → de, ^?Verzweiflung → de m
• Farisî: بیچارگی → fa, ناگزیری
• Îngilîzî: necessity → en, remedilessness → en
• Tirkî: biçarelik → tr, umarsızlık → tr, aciz → tr