avjen
Xuyakirin
Navdêr
[biguhêre]avjen m yan n li gorî maneyê [1]
- melevan, sovan, ajnîvan,
kesa/ê ku ajniyê dizane,
kesa/ê ku dikare bi livandina dest û piyên xwe di avê de bilive bêyî ku bikeve binê avê- Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]
- Kesa/ê ku pîşe yan mijûlahiya wê / wî avjenî ye.
- Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]
Jê
[biguhêre]- (lêker) avjen bûn
- (lêker) avjen kirin
- (navdêr) avjenbûn
- (rengdêr) avjenbûyî
- avjenî
- avjenîtî
- (navdêr) avjenkirin
- (rengdêr) avjenkirî
- avjentî
Etîmolojî
[biguhêre]Werger
[biguhêre]- ^ Ferhenga Kurdî-Tirki. Enstîtuya Kurdî Ya Stenbolê. Amadekar, Zana Farqînî. Çapa 2. Nisan 2005. Rûpel: 69.