arode

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: a·ro·de

Rengdêr

Pozîtîv	Komparatîv	Sûperlatîv
arode	arodetir	herî arode (merkezî) tewrî arode (rojavayî) arodetirîn (soranîzm)

arode

1. Kesê nikare yan naxwaze tiştekî bike tevî ku ew tişt ne dijwar e jî.

   Hevmane: tiral, tembel, bêxîret, kislan

   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]
2. leşgiran, zexel, moris, destgiran, qûngiran, gewende, kasûlî^{[Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].}
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]
3. (Kobanî) Kesê ku tu karî nake û her dem vik-û-vala li kolanan digere; siberojê nafikire.

   Hevmane: eware

   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]

Jê

• (lêker) arode bûn
• (lêker) arode kirin
• (navdêr) arodebûn
• (rengdêr) arodebûyî
• (navdêr) arodekirin
• (rengdêr) arodekirî
• arodetî
• arodeyî

Dijmane

• çalak
• çeleng
• fêris
• zîrek

Etîmolojî

  Etîmolojiya vê peyvê nehatiye nivîsîn. Eger tu bi rastî bizanî, kerem bike bişkoka "biguhêre" ya di ser van gotinan re bitikîne û etîmolojiya vê peyvê binivîse. Çavkaniyên ku te ew etîmolojî jê girtiye jî binivîse.

Werger

• Farisî: هرزه → fa, بدکاره → fa
• Tirkî: tembel → tr, avare → tr, parazit → tr