alışmak

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Tirkî[biguherîne]

Lêker[biguherîne]

alışmak

  1. hîrabûn ( ku bi pêkanînan bibî zanayê wî)mînak :ez hîra erebêbûm-min xwe hîra çekêkir.hînbûn û fêrbûn ( ku bi agahîyan bibî zanayê wî) mînak :ez dersi hînbûm-ezê bijîşkîyê fêrî te bikem.ji hîrabûnê cidane wateya wan ne yeke.dera hîrabûn bête gotin şûna wî hînbûn û fêrbûn nayê gotin
  2. banîn, elimîn, hîn bûn, hînî (tiştekî) bûn, fêrî (tiştekî) bûn, hoyî (tiştekî) bûn, hutî (tiştekî) bûn, mûtiya xwe dan (yekî)
    • erken kalkmaya alışmış
      hînî zû rabûnê bûye, elimiye ku zû rabe
  3. fêr bûn, hînî (tiştekî) bûn, fêrî (tiştekî) bûn, lê rûniştin
    • havaya alıştık
      em hînî hewayê bûn
    • çevreye alıştık
      em elimîn der û dorê (ji bo ji tiştekî xeribiyê nekirin)
  4. lê hatin, lê rûniştin, lê bi keys bûn, întibaq kirin, lê banîn
    • anahtar kilide alıştı
      kilît li qeflê hat
  5. kurmê (tiştekî) kirin, kurmê (tiştekî) hatin yekî) (ji bo rew şa ku hînî tiştekî dibe û tim wî tiştî dixwaze)
    • sigaraya alıştı
      hînî cigareyê bû, kurmê cigareyê tê wî
  6. hînî (yekî) bûn, kurmê (yekî) kirin
    • ona bu kadar alıştığıma inanamıyorum
      ez bawer nakim ku ez ev qas kurmê wî dikim
  7. lê rûniştin (ji bo windakirina tesîra tiştekî)
    • dayağa alıştık
      em fêrî lêdanê bûn
  8. kedî bûn
  9. pê ketin, agir pêketin
    • alışmış kudurmuştan
      beterdir hînbûyî ji dînbûyiyan xerabtir e