ajovan

Kurmancî

Bilêvkirin

•  IPA^(kilîd): /ɑːʒoːˈvɑːn/
• Kîtekirin: a·jo·van

Navdêr

Ajovanekî otobûsan.

ajovan m yan n li gorî maneyê

1. (meslek, purîzm) Kesa/ê ku tiştekî/ê diajo (bi taybetî tirimpêlekê).

   Hevmane: şofêr, ajokar, sayêq

   Ew ajovanê taksiyê ye.

Tewandin

Tewandina ajovan

Zayendên mê û nêr ên binavkirî
Rewş	Mê (yj.)	Nêr (yj.)	Mê û nêr (pj.)
Navkî	ajovan	ajovan	ajovan
Îzafe	ajovana	ajovanê	ajovanên
Çemandî	ajovanê	ajovanî	ajovanan
Nîşandera çem.	wê ajovanê	wî ajovanî	wan ajovanan
Bangkirin	ajovanê	ajovano	ajovanino
Zayendên mê û nêr ên nebinavkirî
Rewş	Mê (yj.)	Nêr (yj.)	Mê û nêr (pj.)
Navkî	ajovanek	ajovanek	ajovanin
Îzafe	ajovaneke	ajovanekî	ajovanine
Çemandî	ajovanekê	ajovanekî	ajovaninan

Bi alfabeyên din

• kurdî-erebî: ئاژۆڤان

Formên alternatîv

• ajiw
• ajo
• ajokar
• ajotinvan
• ajotvan

Jê

• ajovanî
• ajovanîtî
• ajovantî

Etîmolojî

Neolojîzm ji ajo +‎ -van.

Çavkanî:

Bide ber

• ajok

Werger

şofêr — binêre şofêr