ajîr

Kurmancî

Navdêr

ajîr m

1. sîren, alarm, agadarî, dengên bilind ên ku bo agadarkirinê tên bikaranîn ku nîşaneya talûke, xirabî an lezgîniyê digihînin derdorê û haya merivan pê dixin.
2. keça pir bedew û rind

Tewandin

Tewandina ajîr

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	ajîr	ajîr
Îzafe	ajîra	ajîrên
Çemandî	ajîrê	ajîran
Nîşandera çem.	wê ajîrê	wan ajîran
Bangkirin	ajîrê	ajîrino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	ajîrek	ajîrin
Îzafe	ajîreke	ajîrine
Çemandî	ajîrekê	ajîrinan

Etîmolojî

Ji farisî آژیر, ew bixwe ji zimanek kurdî an evistayî ji ber ku bi farisî divê bibûya /z/ (binêre زیرک û jîr), hevreha jîr. Bo guherîna maneya ji keça delal bi sîren bide ber "siren" ku keçikeke mîtolojîk a ku mêran bi xweşikiya xwe dibe mirina wan bû.

Bide ber

• sîren

Werger

• Almanî: Sirene → de n
• Endonezyayî: sirene → id
• Farisî: آژیر → fa
• Fînî: sireeni → fi
• Fransî: sirène → fr
• Îngilîzî: siren → en
• Portugalî: sirene → pt
• Spanî: sirene → es
• Tirkî: sirene → tr
• Erebî: صفارة إنذار → ar

Anagram

• ajrî, jarî, îjar

Kurdiya başûrî

Navdêr

ajîr

1. Guhartoyeke jîr.