adil

 Herwiha binêre: 'adil, Adil, adîl, adıl, û âdil

Kurmancî

Bilêvkirin

• IPA^(kilîd): /ʕɑːˈdɘl/, عادل

• Deng (Bidlîs):

  guhdar bikeⓘ

  (file)

• Kîtekirin: a·dil

Rengdêr

Pozîtîv	adil
Komparatîv
Sûperlatîv	herî adil (merkezî) tewrî adil (rojavayî)

adil

1. Kesa/ê ku neheqiyê nake û naxwaze ku neheqî li xelkê bibe.

   Hevmane: dadperwer, dadmend, dadxwaz, biedalet, edaletxwaz

   • ~ 1640, Melayê Cizîrî, Dîwan:

     Sûreyê »Ummu l-kitab« madarê hedret sûr-i bî
     Paş-i Newşîrwan dibêm dê hakimê 'adil tû yî
     Mislê Hatim dê bi danê der cihan meşhûr-i bî

Bi alfabeyên din

• kurdî-erebî: عادل
• kurdî-krîlî: 'адьл

Formên alternatîv

• 'adil

Hevmane

• dadmend
• dadperwer

Jê

• adilî
• adilîtî
• adiltî

Etîmolojî

Ji erebî عَادِل (ʕādil), têkildarî edil û edalet

Werger

• Almanî: gerecht → de, recht → de
• Erebî: ^?المقسط
• Farisî: عادل → fa, ^?معدلت → fa
• Fînî: oikeudenmukainen → fi, reilu → fi
• Fransî: juste → fr
• Holendî: rechtvaardig → nl
• Îdoyî: yusta → io
• Îngilîzî: fair → en, just → en, righteous → en
• Katalanî: just → ca
• Latviyayî: taisnīgs
• Portugalî: justo → pt
• Romanyayî: justă, dreaptă → ro
• Spanî: justo → es
• Swêdî: just → sv, sjysst → sv
• Tirkî: adil → tr, adaletli → tr, âdil
• Yûnanî: δίκαιος → el (díkaios) nêr

Anagram

• Dila

Zazakî

Rengdêr

adil

1. adil (kesê ku xwedî adaletê be)