abdar

Kurmancî

Bilêvkirin

• IPA^(kilîd): /ɑːbˈdɑːɾ/
• Kîtekirin: ab‧dar

Navdêr

abdar n

1. hesp, bor
   • ~ 1692, Ehmedê Xanî, Mem û Zîn:

     Teqbîh nekin evan tifalan
     Ev meywe eger ne abdar e
     Kirmancî ye, ew qeder li kar e

Tewandin

Tewandina abdar

Zayenda nêr a binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	abdar	abdar
Îzafe	abdarê	abdarên
Çemandî	abdarî	abdaran
Nîşandera çem.	wî abdarî	wan abdaran
Bangkirin	abdaro	abdarino
Zayenda nêr a nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	abdarek	abdarin
Îzafe	abdarekî	abdarine
Çemandî	abdarekî	abdarinan

Etîmolojî

Ji ab +‎ -dar.

Bide ber

• hêstir
• hêştir
• ker
• mahîn
• maker

Anagram

• badar, barda