aşik

 Herwiha binêre: asik, asîk, asık, û aşık

Kurmancî

Bilêvkirin

• IPA^(kilîd): /ɑːˈʃɘk/
• Kîtekirin: a·şik

Navdêr

aşik n

1. Amûrê ku tê de qehwe tê hêran.
   • 1997, Cemşîd Bender, tercimekirina F[irat] Cewerî û S. Demir, Keça Kurd Zengê, Nûdem, tercimeya Kürt Kızı Zenge (bi tirkî), →ISBN , rûpel 33:

     Gava em ji kar vegerin em ê li ser nîşanê bipeyivin. Ez ê piştî xwarinê aşikê qehwê bigerînim. Em ê cezwe têxin manqilê. Wê diya min li fala me binêre û çi nebêje. Em zar û zêç hemû baş in, di hundurê malê de şênî û kêfxweşî heye. Şansê we vekirî be. Wê ax di destê me de bibe zêr. Em mîna rojê ne. Wê ji mista me huzûr birije.

Tewandin

Tewandina aşik

Zayenda nêr a binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	aşik	aşik
Îzafe	aşikê	aşikên
Çemandî	aşikî	aşikan
Nîşandera çem.	wî aşikî	wan aşikan
Bangkirin	aşiko	aşikino
Zayenda nêr a nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	aşikek	aşikin
Îzafe	aşikekî	aşikine
Çemandî	aşikekî	aşikinan

Hevmane

• aşê qehweyê
• distarkê qehweyê
• qehwehêr

Etîmolojî

Ji aş + ik.

Werger

• Almanî: Kaffeemühle → de
• Îngilîzî: coffee mill → en
• Tirkî: kahve değirmeni → tr

Navdêr

aşik cins hewce ye (c=m: mê, c=n: nêr, c=mn: mê û nêr, c=nt: nêtar)

1. meîde, gede

Etîmolojî

aş + ik

Werger

• Îngilîzî: stomach → en, ^?quern → en
• Tirkî: mide → tr

Anagram

• kişa, şika

Zazakî

Mane

1. aşk
2. aşik, mitrib