şikir

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: şi·kir

Navdêr

şikir m

1. Spasiya ji xwedê re
   • ~ 1692, Ehmedê Xanî, Mem û Zîn:

     Nînin me di qelbî fikr û zikrek
     Nakin bi zebanî hemd û şikrek
     Xanî ko nehin bi qelbî zakir

   • 1898, Mîqdad Mîdhet Bedirxan, “Bîsmîllahîrrehmanîrrehîm”, bi amadekariya Mehmet Emîn Bozarslan, li ser Kurdistan‎^[1], cild 1, hejmar 1, Weşanxana Deng, di 1998 de hate weşandin, rûpel 1:

     Sed hezar şikir û hemd ji Xwedê teala re, em Musulman xelq kirin û zanîna ilm û marîfetê re hiş û zeka da me.

Tewandin

Tewandina şikir

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	şikir	şikir
Îzafe	şikira	şikirên
Çemandî	şikirê	şikiran
Nîşandera çem.	wê şikirê	wan şikiran
Bangkirin	şikirê	şikirino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	şikirek	şikirin
Îzafe	şikireke	şikirine
Çemandî	şikirekê	şikirinan

Bi alfabeyên din

• kurdî-erebî: شکر

Formên alternatîv

• şikr
• şikur
• şukir
• şukr
• şukur

Jê

• bêşikir
• bêşikirî
• bêşikirîtî
• bêşikirtî
• bişikir
• bişikirî
• bişikirîtî
• bişikirtî
• (lêker) şikir kirin
• şikirdar
• şikirdarî
• şikirdarîtî
• şikirdartî
• şikirdêr
• şikirdêrî
• şikirdêrîtî
• şikirdêrtî
• şikirî
• şikirker
• şikirkerî
• (navdêr) şikirkirin
• (rengdêr) şikirkirî
• şikirmend
• şikirmendî

Têkildar

• şakir
• şukrî
• teşekur

Etîmolojî

Ji erebî شُكْر‎ (šukr).

Bide ber

• şekir

Werger

• Almanî: Dank → de m
• Farisî: سپاس → fa
• Îngilîzî: thanks → en
• Tirkî: merci → tr, şükür → tr, minnet → tr

Anagram

• şirik