şibak

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: şi·bak

Navdêr

şibak m

1. pace, pac, pencere, kunên li dîwaran daku ronahî tê re bêt hindir

Ji wêjeya klasîk

• ~ 1640, Melayê Cizîrî, Dîwan:

  Te divê berq û birûskan bireşînî tu nezer de
  Te divê roj-i xwiya bit ji şibakê tu xwiya be
  Te divê zîr û zeber kî me du zulfan bide ber ba

Tewandin

Tewandina şibak

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	şibak	şibak
Îzafe	şibaka	şibakên
Çemandî	şibakê	şibakan
Nîşandera çem.	wê şibakê	wan şibakan
Bangkirin	şibakê	şibakino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	şibakek	şibakin
Îzafe	şibakeke	şibakine
Çemandî	şibakekê	şibakinan

Formên alternatîv

• şivake

Jê

• bêşibak
• bêşibakî
• bişibak
• bişibakî
• şibakdar
• şibakdarî
• şibakî

Têkildar

• cam
• şûşe

Etîmolojî

Ji erebî شباك

Bide ber

• şebeke

Werger

• Erebî: ^?شباك
• Îngilîzî: window → en
• Tirkî: pencere → tr

Anagram

• bikaş