şerxwaz

Kurmancî

Navdêr

şerxwaz m yan n li gorî maneyê

1. kesa/ê ku dixwaze şerî bike yan şer bê kirin,
   belakir, ne aştîxwaz
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]
2. êrişker, holîgan, milîtan
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]

Bi alfabeyên din

• kurdî-erebî: شەڕخواز

Herwiha

• şerrxwaz
• şerrxwez
• şerxwez
• şerxaz
• şerrxaz

Etîmolojî

Ji şer +‎ -xwaz.

Jê

• şerxwazî
• şerxwazîtî

Werger

• Almanî: Schläger → de nêr, streitsüchtig → de
• Erebî: ^?الشریر
• Farisî: ارتشتار → fa
• Fransî: belliqueux → fr
• Îngilîzî: ^?war club → en, belligerent → en
• Spanî: beligerante → es