şengebî

 Herwiha binêre: şêngebî

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: şen·ge·bî

Navdêr

Şengebî

şengebî m

1. Bîşeng, bîzer, şorrebî,
   cûreyek darên biyan (bihan) e.

Ji wêjeyê

• 2009 çiriya pêşîn, Nezîr Palo: Efrîn, Kurdax.net, jêwergirtin:

  Şengebî û gulîzerên te
  di canê min de pişkivîne
  û di henasa min de bêhn didin

Tewandin

Tewandina şengebî

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	şengebî	şengebî
Îzafe	şengebiya	şengebiyên
Çemandî	şengebiyê	şengebiyan
Nîşandera çem.	wê şengebiyê	wan şengebiyan
Bangkirin	şengebiyê	şengebiyino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	şengebiyek	şengebiyin
Îzafe	şengebiyeke	şengebiyine
Çemandî	şengebiyekê	şengebiyinan

Formên alternatîv

• şengebih
• bihşeng

Navê zanistî

• Salix babylonica

Etîmolojî

Ji şeng + -e- + bî.

Werger

• Farisî: بید مجنون, بید → fa, بید مجنون
• Îngilîzî: Peking willow → en, Babylon willow → en, ^?weeping willow → en
• Tirkî: salkım söğüt → tr

(gulûgiya)