şems

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Kurdî[biguherîne]

navdêr,

Wate[biguherîne]

  1. tav, roj, xor,
    stêrka ku li dor dinyayê dizivirre û ronahiyê û germahiyê didiyê
    • Roj ji rojhilatê hiltê û li rojavayê ava dibe.

Bide ber[biguherîne]

Ji[biguherîne]

ji erebî شمس (şems), hevreha aramî ܫܡܫܐ / שמשא (şimşa), akadî şemeş, şemşu.

Ji wêjeya klasîk[biguherîne]

Ev neqş û misalên di xeyalatê 'edem da
Mîm metle'ê şemsa ehed ayîne sifet kir
Lami' ji 'ereb berqê li fexxarê 'ecem da
(Dîwana Melayê Cizirî ~1640, Melayê Cizîrî)

Werger[biguherîne]

[biguherîne]

Wate[biguherîne]

Werger[biguherîne]

Tirkî[biguherîne]

navdêr

Wate[biguherîne]

  1. roj, ro, şems