şelik

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: şe·lik

Navdêr

şelik m

1. Ew kevnik yan qumaş yan tiştekî wek wane ku fireye. Ew dema 6-10 kîsên şekir yan arvan yan genim bi ser hev ve bê dirûtin şelikek çê dibe. Mesela pîrekên gundî hendirê şelikê dije pûş dike, li pişta xwe dike û bi vî avayî pê tiştan bar dike
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]

Tewandin

Tewandina şelik

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	şelik	şelik
Îzafe	şelika	şelikên
Çemandî	şelikê	şelikan
Nîşandera çem.	wê şelikê	wan şelikan
Bangkirin	şelikê	şelikino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	şelikek	şelikin
Îzafe	şelikeke	şelikine
Çemandî	şelikekê	şelikinan

Notên bikaranînê

Fatê herroj diçû çolê pûş dida hev û şelik tije pûş dikir li pişta xwe dikir û dikişand ber mala xwe. Piştî deh rojan têra deyekê pûş anîbû ber mâlê.

Formên alternatîv

şalik

Etîmolojî

  Etîmolojiya vê peyvê nehatiye nivîsîn. Eger tu bi rastî bizanî, kerem bike bişkoka "biguhêre" ya di ser van gotinan re bitikîne û etîmolojiya vê peyvê binivîse. Çavkaniyên ku te ew etîmolojî jê girtiye jî binivîse.

Bide ber

şel, wateya yekemîn

Werger

• Îngilîzî: straining → en
• Tirkî: bıngıldak → tr, filtre → tr, ^?çapak → tr, ^?sürgün → tr