şekirin

 Herwiha binêre: se kirin, sekirin, şe kirin, şekirîn, şê kirin, û şêkirin

 Ji bo lêkerê binêre: şe kirin

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: şe·ki·rin

Navdêr

şekirin m

1. ji dest merîv derketin, kanîn, jêhatin, jiheqderketin

   Hevmane: kanîn, şiyan

   • (Tu dikarî tarîxa vê jêgirtinê binivîsî?), ji Bîrnebûn, http://www.birnebun.com/candukultur/cirok.htm:

     Naxirê me bê gavan e tu bişadikî here ber.

2. hilîkirin, xemlandina pirçî bi stayilekî

Tewandin

Tewandina şekirin

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	şekirin	şekirin
Îzafe	şekirina	şekirinên
Çemandî	şekirinê	şekirinan
Nîşandera çem.	wê şekirinê	wan şekirinan
Bangkirin	şekirinê	şekirinino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	şekirinek	şekirinin
Îzafe	şekirineke	şekirinine
Çemandî	şekirinekê	şekirininan

Bi alfabeyên din

• kurdî-erebî: شه‌كرن

Formên alternatîv

• şakirin

Etîmolojî

Dara etîmolojiyê

Kurmancî
şe

Proto-hindûewropî
*kʷer-
kirin, çêkirin, ava kirin

Kurmancî
kirin

Kurmancî
şekirin

Ji şe + kirin.

Werger

• Erebî: مشط → ar, التمشیط, القدرة
• Farisî: توانستن → fa, قادربودن → fa
• Îngilîzî: drag → en, elation → en, hackling → en, combing → en, ^?elating → en
• Tirkî: edebilme → tr, tarama → tr, tarayış → tr, yontma → tr, becerme → tr, taraklama → tr

Anagram

• şerikin, şikrine