îza

 Herwiha binêre: iza

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: î·za

Navdêr

îza m

1. azar, êş, ezyet, ezab, şkence, nexweşî, kul, derd, kovan, xem, jan
2. hewcedariya gelek hewldana laşî an hişî, zehmet
   • 1857, Mela Mûsayê Hekarî, amadekariya Hêmin Omer, Durrû’l Mecalîs, di 2022 de hate weşandin, rûpel 187:

     Qet ehdekî îman nanî û Hezretî Yûnis qewî zêde zehmet dan û ji îza wan zehf aciz bûyî.

Tewandin

Tewandina îza

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	îza	îza
Îzafe	îzaya	îzayên
Çemandî	îzayê	îzayan
Nîşandera çem.	wê îzayê	wan îzayan
Bangkirin	îzayê	îzayino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	îzayek	îzayin
Îzafe	îzayeke	îzayine
Çemandî	îzayekê	îzayinan

Jê

• bêîza
• bêîzatî
• bêîzayî
• biîza
• biîzatî
• biîzayî
• îzadar
• îzadarî
• îzader
• îzaderî
• îzakêş
• îzakêşî
• îzayî

Etîmolojî

Ji erebî [Peyv?]

Werger

• Erebî: عذاب → ar, ألم → ar
• Îngilîzî: pain → en, sorrow → en, trouble → en, torture → en
• Tirkî: acı → tr, ağrı → tr, azap → tr, ıstırap → tr, ızdırap → tr, sızı → tr