îxlas

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: îx·las

Navdêr

îxlas m

1. dilsozî, wefa, pabendî, sedaqet, pêgirî, loyalîte, wefadarî
   • (Tu dikarî tarîxa vê jêgirtinê binivîsî?), w:Şêx Evdirehmanê Axtepî:

     Murîdê saz û badê me
     Bi îxlasê temennayê

Tewandin

Tewandina îxlas

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	îxlas	îxlas
Îzafe	îxlasa	îxlasên
Çemandî	îxlasê	îxlasan
Nîşandera çem.	wê îxlasê	wan îxlasan
Bangkirin	îxlasê	îxlasino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	îxlasek	îxlasin
Îzafe	îxlaseke	îxlasine
Çemandî	îxlasekê	îxlasinan

Formên alternatîv

• ixlas

Hevmane

• dilbêşî

Jê

• muxlis

Etîmolojî

Ji erebî إِخْلَاص (ʔiḵlāṣ).

Werger

• Erebî: إخلاص → ar
• Îngilîzî: loyalty → en
• Tirkî: sadakat → tr, ihlas → tr