Here naverokê

îtham

Ji Wîkîferhengê, ferhenga kurdî

Bilêvkirin

[biguhêre]
[biguhêre]

îtham m

  1. tawanbarkirin, sûcdarkirin, gunehkarkirin,
    gotin ku kesekî tawanek yan xirabiyek kiriye,
    gotin ku tiştek xirab binasê filankesî ye
    • 2007 adar, Zinarê Xamo: Di bîranînên Kerîm Husamî da Selah Bedridîn, Amude.de:
      Selah Bedridîn wek adet her kesê ku wî rexne bike, bi ”zilamtiya” dewleta Surî ve îtham dike. Bi vê riyê ew dixwaze têkiliyên xwe û îstîxbarata Surî veşêre. Lê hin delîl hene ku ev têkiliyên Selah Bedridîn bi îstîxbarata Surî ra nayên veşartin. Îspata vê yekê jî bîranînên Kerîm Husamî ne.

Tewandin

[biguhêre]
Tewandina îtham
Zayenda mê ya binavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî îtham îtham
Îzafe îthama îthamên
Çemandî îthamê îthaman
Nîşandera çem. wê îthamê wan îthaman
Bangkirin îthamê îthamino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş Yekjimar Pirjimar
Navkî îthamek îthamin
Îzafe îthameke îthamine
Çemandî îthamekê îthaminan

Formên alternatîv

[biguhêre]

Etîmolojî

[biguhêre]

Ji erebî [Peyv?].

Werger

[biguhêre]

Anagram

[biguhêre]