îtham
Xuyakirin
Bilêvkirin
[biguhêre]- Kîtekirin: ît·ham
Navdêr
[biguhêre]îtham m
- tawanbarkirin, sûcdarkirin, gunehkarkirin,
gotin ku kesekî tawanek yan xirabiyek kiriye,
gotin ku tiştek xirab binasê filankesî ye- 2007 adar, Zinarê Xamo: Di bîranînên Kerîm Husamî da Selah Bedridîn, Amude.de:
- Selah Bedridîn wek adet her kesê ku wî rexne bike, bi ”zilamtiya” dewleta Surî ve îtham dike. Bi vê riyê ew dixwaze têkiliyên xwe û îstîxbarata Surî veşêre. Lê hin delîl hene ku ev têkiliyên Selah Bedridîn bi îstîxbarata Surî ra nayên veşartin. Îspata vê yekê jî bîranînên Kerîm Husamî ne.
Tewandin
[biguhêre]| Zayenda mê ya binavkirî | ||
|---|---|---|
| Rewş | Yekjimar | Pirjimar |
| Navkî | îtham | îtham |
| Îzafe | îthama | îthamên |
| Çemandî | îthamê | îthaman |
| Nîşandera çem. | wê îthamê | wan îthaman |
| Bangkirin | îthamê | îthamino |
| Zayenda mê ya nebinavkirî | ||
| Rewş | Yekjimar | Pirjimar |
| Navkî | îthamek | îthamin |
| Îzafe | îthameke | îthamine |
| Çemandî | îthamekê | îthaminan |
Formên alternatîv
[biguhêre]Jê
[biguhêre]- îtham bûn (lêker)
- îtham kirin (lêker)
- îthambûn (navdêr)
- îthambûyî (rengdêr)
- îthamî
- îthamkar
- îthamkarî
- îthamker
- îthamkirin (navdêr)
- îthamkirî (rengdêr)
Etîmolojî
[biguhêre]Ji erebî [Peyv?].
Werger
[biguhêre]Tercimeyên bi zimanên din
|