îsyankar

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: îs·yan·kar

Navdêr

îsyankar m

1. dijraber

Etîmolojî

Ji îsyan +‎ -kar.

Werger

• Almanî: ^?Frondeur → de m, ^?aufmüpfig → de
• Îngilîzî: disobedient → en, rebellious → en
• Tirkî: isyancı → tr, ^?asi → tr, ^?isyankâr → tr