Here naverokê

îskan

Ji Wîkîferheng

Bilêvkirin

[biguhêre]
[biguhêre]

îskan m

  1. Şûşeya ku av û şileyên din jê tên vexwarin.
    Hevmane: perdaq, piyale, qedeh, glas
    • Li gora piraniya pispor û textorên dinyayê, rojê yek-du îskan alkol ji dil re baş e û rê li ber krîz û xitimandina dil digre. — (Lotikxane.com, 1/2006)
    • Îskanan bişkêne û tebaxan hûrhûrî bike! — (2023J.R.R. Tolkien (terciman: Samî Hêzil), HobbitCervantes, çapa 1ê, r. 20, ISBN 9786257724838)

Herwiha

[biguhêre]

Etîmolojî

[biguhêre]

Bide ber farisî استکان (istikan) û rusî стакан (stakan), slaviya rojavayî ya kevn достоканъ (dostokanŭ).

Werger

[biguhêre]
[biguhêre]

îskan m

  1. Bicihbûn, maldanîn, bo xwe cihek kirin mal yan baregeh.
    • Walîtiya Amedê dibêje ko ruxseta îskanê ya lokala cemiyetê tune ye. — (Peyamner.com, 7/2008)

Etîmolojî

[biguhêre]

Ji erebî إِسْكَان (ʔiskān), eleqedarê sekinîn, sekinandin, sekn, sakin, Sakîne.

Werger

[biguhêre]