îma

Ji Wîkîferheng
Jump to navigation Jump to search

Kurdî[biguherîne]

Navdêr[biguherîne]

îma

  1. Xelk bi tiştekî hesandin bêyî ku yekser navê wî tiştî bibêje; tiştek dan zanîn yan famkirin bêyî ku yekser basa wê bike.
    Hevmane: tiwanc, îhsas, xirpandin, telmîh, xirpkirin, îşaretkirin, îşaretdan
    • Saygun, di heman axaftinê de got ko mijara tevkujiya ermeniyan jî mijareka siyasî ye û îma kir ko ev mijar li himberî Tirkiyeyê wekî komployekê têt bikaranîn. — (Nefel.com, 3/2007)

Bide ber[biguherîne]

[biguherîne]

Etîmolojî[biguherîne]

Ji erebî إِيمَاء‎(ʾīmāʾ).

Werger[biguherîne]