îşxal

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: îş·xal

Navdêr

îşxal cins hewce ye (c=m: mê, c=n: nêr, c=mn: mê û nêr, c=nt: nêtar)

1. Vegirtina welatekî bi awayekî ku derî zagonên navneteweyî ye.

Jê

• îşxal kirin (lêker)
• îşxalkirin (navdêr)
• îşxalkirî (rengdêr)

Etîmolojî

Ji erebî إِشْغَال (ʔišḡāl).

Werger

• Erebî: ^?اشغال → ar
• Farisî: اشغال → fa
• Îngilîzî: occupation → en