êrîşkar

 Herwiha binêre: érişkar û êrişkar

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: ê·rîş·kar

Navdêr

êrîşkar m

1. êrîşok, êrîşker, erîşbaz, êrîşdar, êrîşber
2. devavêj^{[Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].}

Tewandin

Tewandina êrîşkar

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	êrîşkar	êrîşkar
Îzafe	êrîşkara	êrîşkarên
Çemandî	êrîşkarê	êrîşkaran
Nîşandera çem.	wê êrîşkarê	wan êrîşkaran
Bangkirin	êrîşkarê	êrîşkarino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	êrîşkarek	êrîşkarin
Îzafe	êrîşkareke	êrîşkarine
Çemandî	êrîşkarekê	êrîşkarinan

Etîmolojî

Dara etîmolojiyê

Soranî
هێرش (hêriş)

Kurmancî
êrîş

Proto-hindûewropî
*kʷer-
kirin

Proto-îranî
*kar-
kirin

Kurmancî
kar
xebat, îş

Kurmancî
-kar

Kurmancî
êrîşkar

Ji êrîş + -kar.

Werger

• Almanî: angriffslustig → de
• Farisî: پرپشتکار → fa, مهاجم → fa
• Îngilîzî: rampageous → en, aggressive → en, ^?badass → en
• Tirkî: mütecaviz → tr, saldırgan → tr, saldırıcı → tr, muhacim → tr