çarok

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: ça·rok

Navdêr

Tewandina çarok
Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	çarok	çarok
Îzafe	çaroka	çarokên
Çemandî	çarokê	çarokan
Nîşandera çemandî	wê çarokê	wan çarokan
Bangkirin	çarokê	çarokino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	çarokek	çarokin
Îzafe	çarokeke	çarokine
Çemandî	çarokekê	çarokinan

Çarokeke spî li serê jinekê.

çarok m

1. Çîtê mirov pirça anku porê xwe diniximînin (bi taybetî jin).

   Hevmane: kevînk, laçik, serpoş, kefî, egale, dersok, xavik, kofî, nerme, şerpa, kitan, desmal, poşî, şelpe, yazme, şelbe, leçek, çît, hubirî, çarik, tolbend, dersok, tulbend, melkezêt, kemik, kevîng, kefîk, şêşik, şar, çîtik, dolbend

Herwiha

• çarik

Etîmolojî

  Etîmolojiya vê peyvê nehatiye nivîsîn. Eger tu bi rastî bizanî, kerem bike bişkoka "biguhêre" ya di ser van gotinan re bitikîne û etîmolojiya vê peyvê binivîse. Çavkaniyên ku te ew etîmolojî jê girtiye jî binivîse.