çîman

Kurmancî

Navdêr 1

çîman m

1. Guhartoyeke çîmen.
   • Kulîlk şîn bûn û dil şa bûn / Der û çîman gişk bûn zozan — (Fêrîkê Ûsiv (2009), Pampa Min, YÊRÊVAN: Lîmûş, →ISBN)

Navdêr 2

çîman m

1. (Efrîn) trên, qîtar, şemendefer
   • Li Efrînê dibêjin çîman. Tê wê wateyê ku ew ji chemin ya fransî hatiye ji ber wan li tevaya Sûriyê hukum kirine çendîn salan berî şerê cîhanê yê duyem. — (Saman Şêx Nassan di Koma "Zimanê Kurdî" li ser Rûnameyê de, 1/2020)

Formên alternatîv

• çûman

Etîmolojî

Ji fransî chemin de fer (rêasin, rêhesin, rêya trênan) yan ji chemin (rê). Ji heman gotina fransî herwiha şemendefer ya soranî.