zen

Kurdî

1. zen kirin

navdêr, mê

Wate

zen kirin:

1. hesibandin, texmîn kirin, guman,
   tiştek wek tiştekî hesab kirin:
   Xwe mezin zen neke! (Xwe mezin nehesibîne. Bawer neke ku tu xurt î.)

Herwiha

• icmal

Ji Wêjeyê

Xwe “serberdayî” zen meke. Lewre, dema tu bi nêrîneke zanyarî li vê mêhvangeha dinyayê binihêrî tu qet tiştekî bêxaye û bênîzam nabînî. Tu dê çawa bê nîzam û bê xaye bî. — (Bedîûzzeman Mele Seîdê Kurdî, wergerandin: Abdulkadir Bîngol, Nefel.com, 7/2009)

Ji

ji erebî ظن (ẓenne). Wek zan ketiye tirkî jî.

Jê

• zenker
• zen kirin
• zenkirin
• zenkirî

2. rêbazeke bûdîstî

navdêr, mê

Wate

1. rêbazeke yan mezhebeke bûdîstî ye û bi taybetî pûte bi medîtasyonê dike

Herwiha

• zên

Ji

ji inglîzî zen ji japonî 禅 (zên) ji çînî 禪 (çen) ji sanskrîtî ध्यान (dyane-) ji proto-hindûewropî *dheiə- (dîtin), binere: dîtin.

Ji

elmanî: Zen → de inglîzî: zen (en) bretonî: zen → br çînî: 禅 (zh) koreyî: 선 (ko)

esperantoyî: zeno → eo fînî: zen (fi) frensî: zen japonî: 禅 (ja) tirkî: zen

Tirkî

navdêr

Wate

1. jin